 |
| وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا {١} |
1. Betohem në atë (kuajt) që vrapojnë duke dihatur, |
| فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا {٢} |
2. e që qesin xixa nga thundrat e tyre, |
| فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا {٣} |
3. dhe sulmojnë (armikun) në mëngjes, |
| فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا {٤} |
4. dhe n’atë rast çojn pluhur, |
| فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا {٥} |
5. të cilët futen në radhët e armikut, - |
| إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ {٦} |
6. me të vërtetë, njeriu është jomirënjohës ndaj Zotit të vet, |
| وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ {٧} |
7. dhe ai, me të vërtetë, për këtë, është i vetëdijshëm, |
| وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ {٨} |
8. dhe, ai është lakmues i madh i pasurisë. |
| أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ {٩} |
9. E, vallë, a nuk e di ai (njeriu), kur do të përzihen (ringjallen) ata që gjenden në varreza |
| وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ {١٠} |
10. dhe kur të dali në shesh ajo që është në zemra (e mira dhe e keqja), |
| إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ {١١} |
11. Zoti i tyre, me siguri, atë Ditë do të dijë çdo gjë për ta. |
|
