 |
| طه {١} |
1. Ta. Ha. |
| مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَىٰ {٢} |
2. Nismo ti objavili Kur´an da se mučiš, |
| إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ {٣} |
3. Nego (kao) Opomenu za onog ko se boji(Allaha). |
| تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى {٤} |
4. Objava je od Onog ko je stvorio Zemlju inebesa visoka - |
| الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ {٥} |
5. Milostivog, na Aršu opstojećeg. |
| لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَىٰ {٦} |
6. Njegovo je šta je u nebesima i šta je naZemlji, i šta je između njih dvoje, i šta je ispodtla. |
| وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى {٧} |
7. A ako si glasan u govoru, pa uistinu, On znatajnu i skrivenije. |
| اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ {٨} |
8. Allah! Samo je On Bog! Njegova imena sunajljepša! |
| وَهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ {٩} |
9. A da li ti je stigao hadis o Musau? |
| إِذْ رَأَىٰ نَارًا فَقَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى {١٠} |
10. Kad ugleda vatru pa reče porodici svojoj:"Sačekajte! Uistinu, ja sam opazio vatru; možda ćuvam od nje donijeti glavnju, ili ću kod vatre naćiuputu." |
| فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِيَ يَا مُوسَىٰ {١١} |
11. Pa pošto joj stiže, bi pozvan: "O Musa! |
| إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ ۖ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى {١٢} |
12. Uistinu! Ja, Ja sam Gospodar tvoj! Zato izujobuću svoju. Uistinu si ti u svetoj dolini Tuwa, |
| وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰ {١٣} |
13. I Ja sam te odabrao, zato slušaj šta ti seobjavljuje. |
| إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي {١٤} |
14. Uistinu! Ja, Ja sam Allah! Nema boga osimMene! Zato Mene obožavaj i obavljaj salat, da Me sesjetiš. |
| إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَىٰ {١٥} |
15. Uistinu, Čas je dolazeći, skori je, tajim gada bi se platilo svakoj duši ono zašto se trudila. |
| فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَىٰ {١٦} |
16. Zato neka te nikako od njega ne odvrati onajko u njega ne vjeruje i slijedi strast svoju, pa dastradaš. |
| وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَىٰ {١٧} |
17. A šta je to u desnici tvojoj, o Musa?" |
| قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ {١٨} |
18. Reče: "Ovo je moj štap, oslanjam se na njegai mlatim (lišće) njime ovcama svojim, a imam ja unjemu (i) druge svrhe." |
| قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَىٰ {١٩} |
19. (Allah) reče: "Baci ga, o Musa!" |
| فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَىٰ {٢٠} |
20. Pa ga baci, tad gle: on zmija, gmiže. |
| قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ {٢١} |
21. Reče: "Uzmi je i ne boj se. Povratićemo jenjenom prvom stanju; |
| وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَىٰ {٢٢} |
22. I stavi ruku svoju pod pazuho svoje, izaći ćebijela, bez nedostatka - znak drugi, |
| لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى {٢٣} |
23. Da bismo ti pokazali od znakova Naših, veći. |
| اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ {٢٤} |
24. Idi faraonu! Uistinu, on je prevršio." |
| قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي {٢٥} |
25. (Musa) reče: "Gospodaru moj! Proširi mi grudimoje, |
| وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي {٢٦} |
26. I olakšaj mi stvar moju, |
| وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي {٢٧} |
27. I razveži čvor jezika mog, |
| يَفْقَهُوا قَوْلِي {٢٨} |
28. (Da) razumiju govor moj, |
| وَاجْعَلْ لِي وَزِيرًا مِنْ أَهْلِي {٢٩} |
29. I učini mi wezirom iz porodice moje, |
| هَارُونَ أَخِي {٣٠} |
30. Haruna, brata mog; |
| اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي {٣١} |
31. Pojačaj njime snagu moju, |
| وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي {٣٢} |
32. I pridruži ga u stvari mojoj, |
| كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا {٣٣} |
33. Da slavimo Tebe mnogo, |
| وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا {٣٤} |
34. I spominjemo Te mnogo. |
| إِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيرًا {٣٥} |
35. Uistinu! Ti si Onaj koji nas vidi." |
| قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَىٰ {٣٦} |
36. (Allah) reče: "Već ti je dato potraživanjetvoje, o Musa", |
| وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰ {٣٧} |
37. I doista smo te darovali drugi put, |
| إِذْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰ {٣٨} |
38. Kad smo objavili majci tvojoj šta jeobjavljeno: |
| أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَعَدُوٌّ لَهُ ۚ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِي {٣٩} |
39. "Ubaci ga u tabut i baci ga u rijeku, pa ćega izbaciti rijeka na obalu, uzeće ga neprijatelj Moji neprijatelj njegov." I bacio sam na te ljubav odSebe, i da budeš odgajan pod okom Mojim. |
| إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَنْ يَكْفُلُهُ ۖ فَرَجَعْنَاكَ إِلَىٰ أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍ يَا مُوسَىٰ {٤٠} |
40. Kad ode sestra tvoja, pa reče: "Hoćete li davam ukažem na onog ko će ga odgajati?" Tad smo tevratili majci tvojoj da ohladi oko svoje i ne tuguje.I ubio si dušu, pa smo te oslobodili brige, iiskušavali te kušnjom; pa si boravio godinama međustanovnicima Medjena, zatim si došao po odredbi, oMusa. |
| وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي {٤١} |
41. I odabrao sam te Sebi: |
| اذْهَبْ أَنْتَ وَأَخُوكَ بِآيَاتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكْرِي {٤٢} |
42. "Idi ti i brat tvoj sa znakovima Mojim, i nepopuštajte u Mom spominjanju. |
| اذْهَبَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ {٤٣} |
43. Idite faraonu. Uistinu, on je prevršio, |
| فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَيِّنًا لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَىٰ {٤٤} |
44. Pa mu recite riječ blagu, da bi se on poučioili pobojao." |
| قَالَا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنَا أَوْ أَنْ يَطْغَىٰ {٤٥} |
45. Rekoše: "Gospodaru naš! Uistinu! Mi se bojimoda će na nas požuriti ili da će prevršiti." |
| قَالَ لَا تَخَافَا ۖ إِنَّنِي مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَىٰ {٤٦} |
46. (Allah) reče: "Ne bojte se! Uistinu, Ja samsa vama dvojicom, čujem i vidim. |
| فَأْتِيَاهُ فَقُولَا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ ۖ قَدْ جِئْنَاكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ ۖ وَالسَّلَامُ عَلَىٰ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَىٰ {٤٧} |
47. Zato mu idite, pa recite: ´Uistinu mi smo dvaposlanika Gospodara tvog, pa pošalji s nama sinoveIsrailove, i ne muči ih. Doista smo ti donijeli znakod Gospodara tvog, a mir nek´ je nad onim ko slijediUputu. |
| إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَىٰ مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ {٤٨} |
48. Uistinu, nama je već objavljeno da će bitikazna nad onim ko porekne i odvrati se." |
| قَالَ فَمَنْ رَبُّكُمَا يَا مُوسَىٰ {٤٩} |
49. (Faraon) reče: "Pa ko je Gospodar vaš, oMusa?" |
| قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَىٰ كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَىٰ {٥٠} |
50. (Musa) reče: "Gospodar naš je onaj koji jesvakoj stvari dao stvaranje njeno, zatim uputio." |
| قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَىٰ {٥١} |
51. (Faraon) reče: "Pa kakvo je stanje pokoljenjaranijih?" |
| قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّي فِي كِتَابٍ ۖ لَا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنْسَى {٥٢} |
52. (Musa) reče: "Znanje o njima je u Knjizi kodGospodara mog. Ne griješi Gospodar moj, nitizaboravlja, |
| الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْ نَبَاتٍ شَتَّىٰ {٥٣} |
53. Onaj koji je za vas učinio Zemlju bešikom, iutro vam po njoj puteve, i spustio s neba vodu" - pasmo izveli njome parove bilja različitog. |
| كُلُوا وَارْعَوْا أَنْعَامَكُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِأُولِي النُّهَىٰ {٥٤} |
54. Jedite i napasajte stoku svoju. Uistinu, utome su znaci za posjednike razuma. |
| مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَىٰ {٥٥} |
55. Od nje smo vas stvorili i u nju vas vraćamo,i iz nje ćemo vas izvesti drugi put. |
| وَلَقَدْ أَرَيْنَاهُ آيَاتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ {٥٦} |
56. I doista smo mu pokazali znakove Naše, svakogod njih, pa je porekao i odbio. |
| قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَىٰ {٥٧} |
57. (Faraon) reče: "Jesi li nam došao da nasizvedeš iz zemlje naše sa sihrom svojim, o Musa? |
| فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَا نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنْتَ مَكَانًا سُوًى {٥٨} |
58. Pa sigurno ćemo ti donijeti sihr sličan tome;zato utvrdi između nas i tebe rok, nećemo gaprekršiti mi niti ti, na mjestu odgovarajućem." |
| قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَأَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى {٥٩} |
59. (Musa) reče: "Termin vaš je dan ukrašavanja,i nek se saberu ljudi jutrom." |
| فَتَوَلَّىٰ فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتَىٰ {٦٠} |
60. Tad se faraon okrenu, pa skova svoj plan,zatim dođe. |
| قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرَىٰ {٦١} |
61. Musa im reče: "Teško vama! Ne izmišljajteprotiv Allaha laž, pa da vas kaznom iskorijeni. Adoista neće uspjeti ko izmišlja." |
| فَتَنَازَعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَىٰ {٦٢} |
62. Zatim su se prepirali o stvari svojojmeđusobno i krili sašaptavanje. |
| قَالُوا إِنْ هَٰذَانِ لَسَاحِرَانِ يُرِيدَانِ أَنْ يُخْرِجَاكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلَىٰ {٦٣} |
63. Rekoše: "Uistinu, ova dvojica su dvačarobnjaka, žele da vas izvedu iz zemlje vaše sihromsvojim, i unište tarikat vaš najprimjerniji. |
| فَأَجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوا صَفًّا ۚ وَقَدْ أَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلَىٰ {٦٤} |
64. Zato skujte plan vaš, zatim dođite u saffu.Pa doista će danas uspjeti ko nadvlada." |
| قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ {٦٥} |
65. Rekoše: "O Musa! Ili da baciš, ili da budemoprvi koji baca?" |
| قَالَ بَلْ أَلْقُوا ۖ فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ {٦٦} |
66. Reče: "Naprotiv, bacite!" Tad gle: konopinjihovi i štapovi njihovi mu se učiniše od sihranjihovog, da oni gmižu. |
| فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَىٰ {٦٧} |
67. Tad Musa osjeti u svojoj duši strah. |
| قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلَىٰ {٦٨} |
68. Rekosmo: "Ne boj se! Uistinu ti, ti ćeš bitiviši. |
| وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا ۖ إِنَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ ۖ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ {٦٩} |
69. I baci to šta je u desnici tvojoj! Progutaćeono šta su napravili. Uistinu, napravili su lukavstvočarobnjaka, a čarobnjak neće uspjeti ma gdje došao." |
| فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَىٰ {٧٠} |
70. Tad se čarobnjaci baciše na sedždu. Rekoše:"Vjerujemo u Gospodara Harunovog i Musaovog." |
| قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَا أَشَدُّ عَذَابًا وَأَبْقَىٰ {٧١} |
71. (Faraon) reče: "Povjerovaste li mu prije negovam dopustih? Uistinu, on je velikan vaš koji vas jenaučio sihru. Zato ću sigurno odsjeći ruke vaše inoge vaše unakrst, i sigurno ću vas raspeti na stablapalmi. A sigurno ćete saznati koji je od nas žešćekazne i trajnije." |
| قَالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَاءَنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالَّذِي فَطَرَنَا ۖ فَاقْضِ مَا أَنْتَ قَاضٍ ۖ إِنَّمَا تَقْضِي هَٰذِهِ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا {٧٢} |
72. Rekoše: "Nećemo te odabrati nad onim šta namje došlo od jasnih dokaza, i Onim ko nas je stvorio,zato sudi šta ćeš ti presuditi. Samo sudiš ovaj životDunjaa. |
| إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ ۗ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ {٧٣} |
73. Uistinu, mi vjerujemo u Gospodara našeg, danam oprosti greške naše i ono na šta si nas prisiliood sihra. A Allah je Najbolji i Najtrajniji." |
| إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ {٧٤} |
74. Uistinu, onaj ko dođe Gospodaru svom kaokrivac, pa uistinu, imaće on Džehennem. Neće umrijetiu njemu, niti živjeti. |
| وَمَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُولَٰئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَىٰ {٧٥} |
75. A ko Mu dođe (kao) vjernik, već radio dobradjela, pa ti takvi će imati stepene visoke; |
| جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ مَنْ تَزَكَّىٰ {٧٦} |
76. Bašče Adna ispod kojih teku rijeke, bićevječno u njima; a to je plaća onog ko se očisti. |
| وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَىٰ {٧٧} |
77. I doista smo objavili Musau: "Kreni sarobovima Mojim noću, pa udari za njih put suh u moru,ne bojeći se sustizanja, niti se strašeći." |
| فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ {٧٨} |
78. Tad ih je slijedio faraon sa vojskama svojim,pa ih je od mora prekrilo ono što ih je prekrilo. |
| وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَمَا هَدَىٰ {٧٩} |
79. I zaveo je faraon narod svoj, a nije uputio. |
| يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَوَاعَدْنَاكُمْ جَانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ {٨٠} |
80. O sinovi Israilovi! Doista smo vas izbaviliod vašeg neprijatelja, i sklopili ugovor s vama (na)obronku Tura desnom i spustili na vas mennu iprepelice. |
| كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي ۖ وَمَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَىٰ {٨١} |
81. Jedite od dobrih stvari kojima smo vasopskrbili, i ne pretjerujte u tome pa da na vas padnesrdžba Moja. A onaj na koga se spusti srdžba Moja, padoista je propao. |
| وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَىٰ {٨٢} |
82. I uistinu, Ja sam Oprosnik onom ko se pokajei uzvjeruje i radi dobro, zatim se uputi. |
| وَمَا أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يَا مُوسَىٰ {٨٣} |
83. "A šta te je požurilo od naroda tvog, oMusa?" |
| قَالَ هُمْ أُولَاءِ عَلَىٰ أَثَرِي وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَىٰ {٨٤} |
84. Reče: "Oni su ti koji su mi na tragu, apožurio sam Tebi Gospodaru moj, da budeš zadovoljan." |
| قَالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَأَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ {٨٥} |
85. Reče: "Pa uistinu, Mi smo već iskušavalinarod tvoj poslije tebe i zaveo ih je Samirijja." |
| فَرَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا ۚ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ۚ أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِي {٨٦} |
86. Tad se vrati Musa narodu svom srdit, tužan.Reče: "O narode moj! Zar vam nije dao Gospodar vašobećanje lijepo? Pa zar vam se odužilo vrijeme, iliželite da vas snađe srdžba Gospodara vašeg, pa ste miprekršili obećanje?" |
| قَالُوا مَا أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلْنَا أَوْزَارًا مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنَاهَا فَكَذَٰلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ {٨٧} |
87. Rekoše: "Nismo ti prekršili obećanje svojomvoljom, nego smo mi bili natovareni teretima nakitanarodnog, pa smo ih ubacili, te je isto tako bacioSamirijja. |
| فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَٰذَا إِلَٰهُكُمْ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِيَ {٨٨} |
88. Pa im je izvadio tele - tijelo, imalo je ono(mogućnost) mukanja, te rekoše: "Ovo je bog vaš i bogMusaov - ta zaboravio je." |
| أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا {٨٩} |
89. Pa zar ne vide da im ne uzvraća govor, i nevlada im štetom niti korišću? |
| وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِنْ قَبْلُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَٰنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي {٩٠} |
90. A doista im je rekao Harun još prije: "Onarode moj! Njime ste samo iskušani. A uistinu,Gospodar vaš je Milostivi, zato me slijedite iposlušajte naredbu moju." |
| قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ {٩١} |
91. Rekoše: "Nećemo njemu prestati biti odani doknam se Musa ne vrati." |
| قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا {٩٢} |
92. Reče: "O Harune! Šta te je zadržalo kad si ihvidio (da) lutaju, |
| أَلَّا تَتَّبِعَنِ ۖ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي {٩٣} |
93. Da me ne slijediš? Pa zar si se suprotstavionaredbi mojoj?" |
| قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي ۖ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي {٩٤} |
94. Reče: "O sine majke moje! Ne grabi me za mojubradu, niti moju glavu! Uistinu, ja sam se bojao dane kažeš: ´Razjedinio si sinove Israilove i nisičekao moju riječ." |
| قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَا سَامِرِيُّ {٩٥} |
95. Reče: "Pa šta je stvar tvoja, o Samirijja?" |
| قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي {٩٦} |
96. Reče: "Opazio sam ono šta nisu spazili, pasam zgrabio šaku (prašine) iz traga izaslanika, te jeodbacio; a tako me je navela moja duša." |
| قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ ۖ وَانْظُرْ إِلَىٰ إِلَٰهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۖ لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا {٩٧} |
97. Reče: "Onda idi! Pa uistinu, za tebe je da uživotu govoriš: ´Nema doticanja.´ I uistinu, ti imaštermin, neće ti biti iznevjeren. I gledaj ka bogusvom, onom kojem si stalno privržen: sigurno ćemo gaspaliti, zatim ćemo ga sigurno potpuno u moreraspršiti. |
| إِنَّمَا إِلَٰهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا {٩٨} |
98. Vaš Bog je jedino Allah koji - nema boga osimNjega - obuhvata svaku stvar znanjem." |
| كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ مَا قَدْ سَبَقَ ۚ وَقَدْ آتَيْنَاكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْرًا {٩٩} |
99. Tako tebi kazasmo neke vijesti, ono što jeveć prethodilo, a doista smo ti dali od Nas Opomenu. |
| مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وِزْرًا {١٠٠} |
100. Ko se od nje odvrati, pa uistinu će on naDan kijameta nositi teret. |
| خَالِدِينَ فِيهِ ۖ وَسَاءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِمْلًا {١٠١} |
101. Vječno će biti u njemu. A zlo je opterećenjeza njih na Dan kijameta, |
| يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ۚ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقًا {١٠٢} |
102. Dan kad se puhne u sur, i saberemoprestupnike Tog dana modre, |
| يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا {١٠٣} |
103. Tiho će međusobno govoriti: "Ostali ste samodeset (dana)." |
| نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًا {١٠٤} |
104. Mi smo Najbolji znalac onog šta će govoriti,kad rekne tarikatom najprimjerniji njihov: "Ostaliste samo dan." |
| وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّي نَسْفًا {١٠٥} |
105. I pitaju te o planinama, pa reci: "Smrvit ćeih Gospodar moj u prašinu drobljenjem, |
| فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا {١٠٦} |
106. Te ih ostaviti ravnicom, pustopoljinom, |
| لَا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجًا وَلَا أَمْتًا {١٠٧} |
107. Nećeš vidjeti na njoj iskrivljenost, nitineravninu." |
| يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ ۖ وَخَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَٰنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا {١٠٨} |
108. Tog dana slijedit će pozivača, neće bitinjegovog skretanja i stišaće se glasovi Milostivom,pa nećeš čuti, izuzev šapat. |
| يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا {١٠٩} |
109. Tog dana neće koristiti posredovanje, izuzevkome dozvoli Milostivi, i zadovolji (Ga) njegovariječ. |
| يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا {١١٠} |
110. Zna šta je ispred njih i šta je iza njih, ane obuhvataju to znanjem. |
| وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا {١١١} |
111. I poniziće se lica Živom, Samoopstojećem. Adoista neće uspjeti ko je nosio (teret) zulma. |
| وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا {١١٢} |
112. A ko je radio dobra djela, i on bio vjernik,pa neće se bojati zulma, niti zakidanja. |
| وَكَذَٰلِكَ أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا {١١٣} |
113. I tako smo ga objavili (kao) Kur´an naarapskom, i izložili u njemu neke prijetnje, da bi seoni pobojali, ili da im pobudi opomenu. |
| فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ۗ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضَىٰ إِلَيْكَ وَحْيُهُ ۖ وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا {١١٤} |
114. Pa uzvišen neka je Allah, Vladar istinski! Ine žuri s Kur´anom prije no što ti se okončaobjavljivanje njegovo, i reci: "Gospodaru moj, uvećajmi znanje!" |
| وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَىٰ آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا {١١٥} |
115. I doista smo obavezali Adema ranije, pa jezaboravio i nismo našli u njega odlučnosti. |
| وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ {١١٦} |
116. I kad rekosmo melecima: "Padnite na sedžduAdemu", tad učiniše sedždu, izuzev Iblisa; odbio je. |
| فَقُلْنَا يَا آدَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَىٰ {١١٧} |
117. Tad rekosmo: "O Ademe! Uistinu je ovoneprijatelj tebi i ženi tvojoj. Zato neka vas nikakone izvede iz Dženneta, pa da se mučiš. |
| إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَىٰ {١١٨} |
118. Uistinu, za tebe je da nećeš gladniti unjemu, niti ogoliti, |
| وَأَنَّكَ لَا تَظْمَأُ فِيهَا وَلَا تَضْحَىٰ {١١٩} |
119. I da ti u njemu nećeš ožedniti, niti suncuizložen biti." |
| فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَا يَبْلَىٰ {١٢٠} |
120. Tad mu došapnu šejtan. Reče: "O Ademe! Hoćešli da ti ukažem na drvo besmrtnosti i carstvo kojeneće nestati?" |
| فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ ۚ وَعَصَىٰ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَىٰ {١٢١} |
121. Pa njih dvoje pojedoše od njega, te im seukazaše sew´ati njihovi, i počeše po sebi krpiti(šiti) nešto lišća džennetskog. I nije poslušao AdemGospodara svog, pa je skrenuo. |
| ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَىٰ {١٢٢} |
122. Zatim ga je odabrao Gospodar njegov, pa muoprostio i uputio. |
| قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَىٰ {١٢٣} |
123. (Allah) reče: "Siđite iz njega oboje - svi!Vi ste jedno drugom neprijatelj." Pa ako vam dođe odMene Uputa, pa ko bude slijedio Uputu Moju, tad nećezalutati, niti se unesrećiti. |
| وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ {١٢٤} |
124. A ko se okrene od Moje Opomene, pa uistinuće on imati život tjeskoban, a sakupićemo ga na Dankijameta slijepog. |
| قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنْتُ بَصِيرًا {١٢٥} |
125. Reći će: "Gospodaru moj! Zašto si me sakupioslijepog, a već sam bio onaj koji vidi?" |
| قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسَىٰ {١٢٦} |
126. (Allah) će reći: "Tako. Dolazili su tiznakovi Naši, pa si ih zaboravio, i isto tako ćešDanas biti zaboravljen!" |
| وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِآيَاتِ رَبِّهِ ۚ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰ {١٢٧} |
127. A tako ćemo platiti onoga ko pretjera i nebude vjerovao u ajete Gospodara svog; a sigurno jekazna Ahireta žešća i trajnija. |
| أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِأُولِي النُّهَىٰ {١٢٨} |
128. Pa zar ih ne upućuje (to) koliko smo prijenjih uništili naraštaja - hodaju po naseljimanjihovim? Uistinu, u tome su znaci za posjednikerazuma. |
| وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى {١٢٩} |
129. A da nije Riječi prethodne od Gospodara tvogi roka određenog, sigurno bi bila nužna (kazna). |
| فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ آنَاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ {١٣٠} |
130. Zato se strpi nad onim šta govore i slavi sahvalom Gospodara svog prije izlaska Sunca i prijezalaska njegovog, i neko vrijeme noći - pa slavi (Ga)i krajevima dana, da bi ti bio zadovoljan. |
| وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ {١٣١} |
131. I nikako ne upravljaj oči svoje prema onomšta smo dali da uživaju parovi od njih - sjaju životaDunjaa - da bismo ih time iskušali. A opskrbaGospodara tvoga je bolja i trajnija. |
| وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا ۖ نَحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ {١٣٢} |
132. I naređuj porodici svojoj salat, i istraj natome. Ne pitamo te za opskrbu: Mi te opskrbljujemo; aishod je za bogobojaznost. |
| وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِنْ رَبِّهِ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ {١٣٣} |
133. I govore: "Zašto nam ne donese znak odGospodara svog?" Zar im nije došao dokaz onoga šta jeu listovima pređašnjim? |
| وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُمْ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزَىٰ {١٣٤} |
134. A da smo ih Mi uništili kaznom prije njega,sigurno bi rekli: "Gospodaru naš! Zašto nam nisiposlao poslanika, pa da slijedimo ajete Tvoje, prijeno što smo poniženi i osramoćeni?" |
| قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَىٰ {١٣٥} |
135. Reci: "Svako je čekalac, zato čekajte! Pasaznaćete ko su sljedbenici ravnog puta i ko seupućuje." |
|
