 |
| سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ {١} |
1. Një lutës e kërkoi dënimin e pashmangshëm, |
| لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ {٢} |
2. për jobesimtarët. Atë (dënim) s´ka kush që mund ta ndalë. |
| مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ {٣} |
3. Ai dënim vjen nga All-llahu, pronari i shkallëve të larta (në qiej). |
| تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ {٤} |
4. Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjat pesëdhjetë mijë vjet (ose lartësia e atyre shkallëve është pesëdhjetë mijë vjet). |
| فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا {٥} |
5. Ti pra, duro me një durim pa ankesë (të mirë). |
| إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا {٦} |
6. Atyre u duket ai larg, |
| وَنَرَاهُ قَرِيبًا {٧} |
7. Kurse Neve ai na duket afër. |
| يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ {٨} |
8. Dita kur qielli të bëhet si kallai i shkrirë. |
| وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ {٩} |
9. Kodrat të bëhen si leshi i lënurur. |
| وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا {١٠} |
10. Dhe asnjë mik nuk pyet për mikun. |
| يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ {١١} |
11. Edhe pse ata shihen ndërmjet vete (edhe njihen, por ikin prej njëri-tjetrit). Krimineli dëshiron sikur të kishte paguar dënimin e asaj dite me bijtë e vet. |
| وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ {١٢} |
12. Dhe me gruan e vet dhe me vëllain e vet. |
| وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ {١٣} |
13. Edhe me të afërmit e tij që ai te ata mbështetej. |
| وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنْجِيهِ {١٤} |
14. Edhe me krejt çka ka në tokë, e vetëm të kishte shpëtuar! |
| كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ {١٥} |
15. Jo, kurrsesi, ajo (para) është Ledhdha - flaka (emër i xhehennemit). |
| نَزَّاعَةً لِلشَّوَىٰ {١٦} |
16. Është që heq kapakët e kokës. |
| تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ {١٧} |
17. Që e thërret (tërheq prej vetes) atë që është zbrapsur e larguar (prej besimit). |
| وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ {١٨} |
18. Dhe që ka tubuar (pasuri) dhe e ka ruajtur (fshehur). |
| إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا {١٩} |
19. Është e vërtetë se njeriu është i prirur të jetë i padurueshëm. |
| إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا {٢٠} |
20. Pse kur e godet ndonjë e keqe, ai ankohet së tepërmi. |
| وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا {٢١} |
21. Ndërkaq, kur e gjen e mira, ai bëhet tepër koprrac. |
| إِلَّا الْمُصَلِّينَ {٢٢} |
22. Përveç atyre që falen, |
| الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ {٢٣} |
23. të cilët janë të rregullt në faljen e namazit të tyre. |
| وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ {٢٤} |
24. Dhe ata që në pasurinë e vet kanë ndarë një pjesë të caktuar. |
| لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ {٢٥} |
25. Për lypësin dhe për nevojtarin që nuk lyp. |
| وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ {٢٦} |
26. Edhe ata që e besojnë bindshëm ditën e gjykimit. |
| وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ {٢٧} |
27. Edhe ata që i frikësohen dënimit nga Zoti i tyre. |
| إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ {٢٨} |
28. Sepse është e vërtetë që nuk ka shpëtim prej dënimit të Zotit të tyre. |
| وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ {٢٩} |
29. Edhe ata që janë ruajtur prej punëve të ndyra (amorale). |
| إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ {٣٠} |
30. Me përjashtim ndaj grave të veta dhe ndaj robëreshave që i kanë në posedim, ata nuk qortohen për to. |
| فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ {٣١} |
31. E kush kërkon përveç tyre, të tillët janë të shfrenuar (meritojnë dënim). |
| وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ {٣٢} |
32. Edhe ata që janë besnikë ndaj amanetit që u është besuar dhe ndaj premtimit të dhënë. |
| وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ {٣٣} |
33. Edhe ata që dëshminë e vet e zbatojnë (nuk e mohojnë, nuk e fshehin). |
| وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ {٣٤} |
34. Edhe ata që janë të kujdesshëm ndaj rregullave të namazit të tyre. |
| أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ {٣٥} |
35. Të tillët janë në xhennete dhe janë të nderuar. |
| فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ {٣٦} |
36. Ç´është me ata që nuk besuan dhe zgjasin qafat nga ti? |
| عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ {٣٧} |
37. Ulen në grupe në të djathtë e në të majtë prej teje? |
| أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ {٣٨} |
38. A dëshiron secili prej tyre të hyjë në xhennetin e begatshëm? |
| كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ {٣٩} |
39. Kurrsesi! Ne i krijuam ata nga ajo çka ata e dinë. |
| فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ {٤٠} |
40. Pra, betohem në Zotin e lindjeve e të perëndimeve, se Ne kemi fuqi, |
| عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ {٤١} |
41. të zëvendësojmë me më të mirë se ata dhe Ne nuk mund të na dalë kush para. |
| فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ {٤٢} |
42. Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë në të kota dhe të dëfrehen deri që të ballafaqohen në ditën e tyre që po u premtohet. |
| يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ {٤٣} |
43. Ditën kur duke u ngutur dalin prej varreve, sikur nguteshin te idhujt, |
| خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ {٤٤} |
44. Me shikimet e tyre të përulura i ka kapluar poshtërimi. Ajo është dita që ka qenë premtuar. |
|
