 |
| عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ {١} |
1. Ai (Muhammedi) u mrrol e u kthye (me fytyrë) |
| أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ {٢} |
2. ngase i erdhi pranë i verbëri. |
| وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ {٣} |
3. E kush të dëfton ty – ndoshta ai dëshiron të pastrohet (nga mëkatet), |
| أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ {٤} |
4. ose të këshillohet, e t’i sjell dobi atij këshillimi, |
| أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ {٥} |
5. e atij që ësthë i pasur (e prezentohet si i panevojshëm për të besuar) |
| فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ {٦} |
6. atij po i kthehesh |
| وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ {٧} |
7. sepse, ti nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk don të pastrohet (të besojë); |
| وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ {٨} |
8. e atij që të vjen ty duke nxituar (për këshillim) |
| وَهُوَ يَخْشَىٰ {٩} |
9. dhe ndien drojë |
| فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ {١٠} |
10. e ti atë nuk po e merr në konsiderim. |
| كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ {١١} |
11. Mos vepro ashtu! Ato janë këshilla, |
| فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ {١٢} |
12. e, kush të dojë, le të mësojë |
| فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ {١٣} |
13. në faqet e (Kur’anit të) çmueshme |
| مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ {١٤} |
14. të lartësuara (të madhërueshme), të pastra, |
| بِأَيْدِي سَفَرَةٍ {١٥} |
15. me duart e shkruesve (engjëjve) |
| كِرَامٍ بَرَرَةٍ {١٦} |
16. të ndershëm dhe të drejtë. |
| قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ {١٧} |
17. Mallkuar qoftë njeriu! Sa jomirënjohës që është ai! |
| مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ {١٨} |
18. Prej çkahjes e krijoi Ai (Perëndia) atë (njeriun)?! |
| مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ {١٩} |
19. Prej pikës së farës e krijoi dhe përgatiti për të çdo gjë të dobishme, |
| ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ {٢٠} |
20. dhe pastaj ia lehtësoi rrugën (e lindjes), |
| ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ {٢١} |
21. pas kësaj, (Ai) ia caktoi vdekjen dhe bëri që të varroset, |
| ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ {٢٢} |
22. dhe, mandej kur të dojë Ai, e ringjallë. |
| كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ {٢٣} |
23. Në të vërtetë! Ai – njeriu, ende nuk i ka plotësuar ato që i ka urdhëruar Ai! |
| فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ {٢٤} |
24. Le të shikojë njeriu në ushqimin e vet: |
| أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا {٢٥} |
25. Ne kemi derdhur ujëra (shira) të bollshme, |
| ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا {٢٦} |
26. pastaj e kemi plasaritur tokën me çarje |
| فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا {٢٧} |
27. dhe bëjmë që nga ajo të rriten drithërat, |
| وَعِنَبًا وَقَضْبًا {٢٨} |
28. dhe rrushi e perimet, |
| وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا {٢٩} |
29. dhe ulliri e palma, |
| وَحَدَائِقَ غُلْبًا {٣٠} |
30. dhe kopshtet e dendura, |
| وَفَاكِهَةً وَأَبًّا {٣١} |
31. dhe pëmët e barishtet, |
| مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ {٣٢} |
32. për ju dhe bagëtinë tuaj. |
| فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ {٣٣} |
33. E, kur të arrijë zëri i madh shurdhues, - |
| يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ {٣٤} |
34. në Ditën kur njeriu ikën nga vëllau i tij |
| وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ {٣٥} |
35. dhe nga nëna e babai i tij |
| وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ {٣٦} |
36. dhe nga bashkëshortja e fëmijët e tij; |
| لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ {٣٧} |
37. atë Ditë, çdonjëri është i preokupuar me gjendjen e vetvetes, |
| وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ {٣٨} |
38. disa fytyra atë Ditë, shëndrisin, |
| ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ {٣٩} |
39. të qeshura, të gëzuara, |
| وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ {٤٠} |
40. kurse disa fytyra, atë Ditë, pluhërosen, |
| تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ {٤١} |
41. errësira do t’i kaplojë, |
| أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ {٤٢} |
42. këta janë jobesimtarët, të korruptuarit. |
|
