 |
| وَالْفَجْرِ {١} |
1. Pasha agimin! |
| وَلَيَالٍ عَشْرٍ {٢} |
2. Pasha dhjetë netët! |
| وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ {٣} |
3. Pasha çiftin dhe pasha tekun! |
| وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ {٤} |
4. Pasha natën që shkon! |
| هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ {٥} |
5. A janë këto betime për të mençurin? |
| أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ {٦} |
6. A nuk e i ti se ç’bëri Zoti yt me Ad-in? |
| إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ {٧} |
7. Me banorët e Iremit me ndërtesa të larta? |
| الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ {٨} |
8. Që si ata (populli Ad) nuk është krijuar askush në tokë! |
| وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ {٩} |
9. Dhe me Themudin, të cilët shpuan shkëmbinj në luginën (kura), |
| وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ {١٠} |
10. Dhe me faraonin i fortifikuar me tenda (ushtarake)! |
| الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ {١١} |
11. Të cilët e tepruan me krime në tokë. |
| فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ {١٢} |
12. Dhe në të shtuan shkatërrimin. |
| فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ {١٣} |
13. E All-llahu kundër tyre lëshoi lloj-lloj dënimesh. |
| إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ {١٤} |
14. Pse Zoti yt është që përcjell (u rri në pritë). |
| فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ {١٥} |
15. E njeriu, kur e sprovon Zoti i tij, e nderon dhe e begaton, ai thotë: “Zoti im më ka nderuar!” |
| وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ {١٦} |
16. Por, kur për ta sprovuar ia pakëson furnizimin (e varfëron), ai thotë: “Zoti im më ka nënçmuar!” |
| كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ {١٧} |
17. Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit bonjakun, |
| وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ {١٨} |
18. Nuk cytni njëri-tjetrin për ta ushqyer të varfërin, |
| وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا {١٩} |
19. Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (padrejtë). |
| وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا {٢٠} |
20. Dhe pasurinë e doni së tepërmi. |
| كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا {٢١} |
21. Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm! |
| وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا {٢٢} |
22. Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë rradhë-rradhë! |
| وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ {٢٣} |
23. Dhe atë ditë sillet Xhehennemi, ditën kur përkujtohet njeriu, e ç’dobi i bën atij përkujtimi? |
| يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي {٢٤} |
24. Thotë: “O, i gjori unë, sikur të isha i parapërgatitur për jetën time!” |
| فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ {٢٥} |
25. Pra, ditën kur nuk dënon si Ai askush. |
| وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ {٢٦} |
26. Dhe nuk do të farkojë pranga si Ai askush. |
| يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ {٢٧} |
27. O shpirt i qetësuar! |
| ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً {٢٨} |
28. Kthehu te Zoti yt i kënaqur (për vehte) e kënaqës (për Zotin)! |
| فَادْخُلِي فِي عِبَادِي {٢٩} |
29. Hyr mes robërve të Mi! |
| وَادْخُلِي جَنَّتِي {٣٠} |
30. Dhe hyr në Xhennetin Tim! |
|
