 |
| وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا {١} |
1. Betohem në Diellin dhe dritën e tij, |
| وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا {٢} |
2. dhe Hënën që e përcjellë |
| وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا {٣} |
3. dhe ditën që e bën të dukshëm atë, |
| وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا {٤} |
4. dhe natën kur e mbulon |
| وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا {٥} |
5. dhe qiellin dhe Atë që e ka ndërtuar (atë); |
| وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا {٦} |
6. dhe Tokën dhe Atë që e ka shtruar atë (Tokën), |
| وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا {٧} |
7. dhe shpirtin (njeriun e parë) dhe Atë që e krijoi |
| فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا {٨} |
8. e ua ka shpjeguar të mirën e të keqen, - |
| قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا {٩} |
9. me të vërtetë, ai që e pastron atë (shpirtin), do të jetë i lumtur, |
| وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا {١٠} |
10. e, me të vërtetë do të humbë ai që e devijon atë (shpirtin)! |
| كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا {١١} |
11. Populli i Themudit, nga shfrenimi i vet – ka përgënjeshtruar: |
| إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا {١٢} |
12. kur nga mesi i tyre u ngrit një fatzezë, |
| فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا {١٣} |
13. i dërguari i Perëndisë (Salihu), ju tha atyre: “Lëreni deven e Perëndisë dhe kujdesuni për kohën kur duhet të pijë ajo!” |
| فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا {١٤} |
14. Por ata nuk i besuan (atij), madje e prënë atë (devën) – dhe Zoti i tyre shkatërroi ata për mëkatet e tyre, duke i zhdukur deri në të fundit, |
| وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا {١٥} |
15. se, Ai, nuk i druan pasojës nga ajo. |
|
