 |
| وَالضُّحَىٰ {١} |
1. And olsun səhərə; |
| وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ {٢} |
2. And olsun sakitləşməkdə olan (və ya: getdikcə zülməti artan) gecəyə ki, |
| مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ {٣} |
3. (Sənə bir neçə gün vəhy nazil etməməklə) Rəbbin səni (ya Peyğəmbər!) nə tərk etdi, nə də sənə acığı tutdu. |
| وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ {٤} |
4. Şübhəsiz ki, axirət sənin üçün dünyadan daha xeyirlidir! |
| وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ {٥} |
5. Həqiqətən, Rəbbin sənə (qiyamət günü ən uca şəfaət məqamı, Cənnətdə tükənməz ne´mətlər) bəxş edəcək və sən (Ondan) razı qalacaqsan! |
| أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ {٦} |
6. Məgər O səni yetim ikən tapıb sığınacaq vermədimi?! |
| وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ {٧} |
7. Sənin şaşqın (yaxud: uşaq vaxtı Məkkə vadisində azmış) vəziyyətdə tapıb yol göstərmədimi?! |
| وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ {٨} |
8. Səni yoxsul ikən tapıb dövlətli etmədimi?! |
| فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ {٩} |
9. Elə isə yetimə zülm etmə! |
| وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ {١٠} |
10. Dilənçini də (qapıdan) qovma! |
| وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ {١١} |
11. Və (həmişə) Rəbbinin sənə olan ne´mətindən söhbət aç! |
|
