 |
| وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ {١} |
1. And olsun əncirə və zeytuna; |
| وَطُورِ سِينِينَ {٢} |
2. And olsun (Allah-təalanın Musa ilə danışdığı) Tur dağına; |
| وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ {٣} |
3. And olsun bu təhlükəsiz (qorxusuz-xətərsiz) şəhərə (Məkkəyə) ki, |
| لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ {٤} |
4. Biz insanı ən gözəl biçimdə yaratdıq! |
| ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ {٥} |
5. Sonra da onu qaytarıb rəzillərin rəzili edərik! |
| إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ {٦} |
6. Yalnız iman gətirib yaxşı əməllər edənlərdən başqa! Onları münnətsiz (saysız-hesabsız) mükafat gözləyir. |
| فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ {٧} |
7. (Ey kafir insan! Bu qədər öyüd-nəsihətdən) sonra səni dini (haqq-hesab gününü) yalan saymağa vadar edən nədir?! |
| أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ {٨} |
8. Məgər Allah hakimlərin hakimi (ən ədalətli, ən üstün hakim) deyilmi?! |
|
